Με την τέχνη της παράδοσης

Το Πάσχα, μια παλιά γιορτή, τα τραπέζια χαμογελούν από τις παραδοσιακές γκουρμέ γεύσεις, μοναδική κληρονομιά. Το κρασί, η ρακί, οι ντόπιες πίτες, τα φρέσκα λαχανικά από το μποστάνι, το παραδοσιακό ψήσιμο των κρεατικών, κάνουν τους ανθρώπους να σμίγουν και να χαμογελούν.

Η παράδοση είναι και θα είναι πάντα μια σπουδαία κληρονομιά, ανοίγει το χρόνο όταν οι άνθρωποι συναντιούνται.

Σ.Τ

Ασπρισμένα σπίτια μοσχομυρίζουν, τα μυστικά των συνταγών ανοίγουν, τα παραδοσιακά γλυκίσματα ευωδιάζουν τα σπίτια, τα γλυκά του κουταλιού, οι μελόπιτες, οι φρέσκες νηστίσιμες μακαρούνες, τα αμυγδαλωτά, τα φρέσκα βότανα αρωματίζουν τα νηστίσιμα πιάτα!

Στην Αμοργό την Μεγάλη Πέμπτη οι νοικοκυρές ασπρίζουν τα σπίτια και τους δρόμους, ζωγραφίζουν μαργαρίτες και άλλα χαρούμενα σχέδια.

Φωτογραφία: Καλλιόπη Γεωργίου

Σε αυτό το άσπρο νησί, το μεγάλο Σάββατο τα σπίτια μοσχοβολούν κατσικάκι αρωματισμένο με δεντρολίβανο, τα θυμιατά είναι αναμμένα έξω από κάθε σπίτι και τα ντόπια βότανα, αργιανές και φασκομηλιές είναι σκορπισμένες στα πλακόστρωτα.

Στη Μήλο καίνε τον Ιούδα, και στα πασχαλινά τραπέζια μαγειρεμένα πιάτα από καυκαλήθρες, δαυκιά, λάπαθα και τα υπέροχα Μηλέικα τυριά. Στη Κύθνο το μεγάλο Σάββατο γίνεται το συχώριο, και όλοι πάνε στην εκκλησία ψητό κρέας, κρασί και ψωμί να αναπαυθούν οι ψυχές ενώ, την επόμενη μέρα στη πλατεία του χωριού φτιάχνουν την διάσημη νυφοκούνια.

Στο Λεωνίδιο και στο λιμάνι της Μυτιλήνης ελευθερώνουν τα φωτεινά αερόστατα.

Στη Ρόδο το Μεγάλο Σάββατο γυρνούν από σπίτι σε σπίτι και τραγουδούν το Λάζαρο, ενώ στη Φολέγανδρο ανοίγουν τα σπίτια για τρεις μέρες να δεχτούν την ευλογία της Παναγίας. Στην Κάρπαθο τα λαμπροκούλουρα έχουν σχήματα πουλιών. δράκων και άγριων ζώων για να ξορκίσουν λένε τα κακά πνεύματα.

Ατελείωτες οι παραδοσιακές λιχουδιές, στη Μύκονο το Σάββατο του Λαζάρου ψήνουν λαζαράκια, μικρά, ανθρωπόμορφα ψωμάκια, σαν σταφιδόψωμα, που προορίζονται για τους νηστεύοντες και τα παιδιά. Για το Πάσχα φτιάχνουν προζυμένιες κουλούρες της Λαμπρής, με αλουσιά (αλισίβα, διάλυμα στάχτης σε νερό), χυμό πορτοκαλιού, ξύσμα εσπεριδοειδών, κανέλα και κονιάκ. 

Στη Νάξο μαζί με τα Λαζαράκια φτιάχνουν τις στενόμακρες φραντζόλες, πούλους, με σταφίδες και καρύδια στη ζύμη και ολόκληρα καρύδια σε ολόκληρη την επιφάνεια. 

Η Σιφνέικη μελόπιτα, παραδοσιακό πασχαλινό κέρασμα, γεμισμένη με φρέσκο ανθότυρο, ντόπιο θυμαρίσιο μέλι και αυγά, ψημένη πασπαλίζεται με κανέλα. χαρακτηριστικά και τα πούλια της Λαμπρής, ζύμη με προζύμη, λάδι, γλυκάνισο, μαστίχα και ζάχαρη. 

Την Μεγάλη βδομάδα, στους περισσότερους τόπους ζύμωναν κάθε λογής ψωμί, με σταφίδες και κανέλα, με ελιές, με αρωματικά φυτά, πίτες με χορταρικά αλλά και φρέσκες μακαρούνες...

Στη Κίμωλο τις ημέρες της νηστείας φτιάχνουν την ελένια, ζυμωτό ψωμί που στη καρδιά του κλείνει κορωνιές ελιές. Παλαιότερα έφτιαχναν ζύμη με ανοιξιάτικα βλαστάρια τσουκνίδας και για γλύκισμα ψωμί ζυμωμένο με σταφίδες όμως! Κουλούρια με περίτεχνα πασχαλινά σχέδια και κάθε μεγάλο Σάββατο έφτιαχναν τη κουλούρα, στη μέση της διακοσμεί ένα κόκκινο αυγό, γίνεται με το ζυμάρι από τα κουλούρια και την κρεμούσαν στο τοίχο σαν στολίδι!!!!

Και τα τραπέζια κλείνουν με γλυκίσματα, σπιτικά γλυκά του κουταλιού, άλλα με παγωτό καϊμάκι και άλλα σκέτα, με τις μελόπιτες και τις γλύκες πίτες με κολοκύθα και κανέλα!

Αυτή τη χρονιά ας ζήσουν τα σπιτικά μας την παράδοση και ας μοσχοβολήσουν πίτες και κατσικάκι αρωματισμένο με δεντρολίβανο, ας ακουστούν τα τσουγκρίσματα των αυγών και των κρασιών.

Καλό Πάσχα!

Φωτογραφία: Andrei Stratu

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *